Dołącz do czytelników
Brak wyników

SCHEMATY LECZENIA , Otwarty dostęp

27 czerwca 2019

NR 3 (Czerwiec 2019)

Choroba lokomocyjna

0 66

Choroba lokomocyjna, zwana także kinetozą, jest wynikiem błędnego odbioru bodźców, które docierają do mózgu. Błędnik nie jest w stanie zapanować nad zmianami ciała, a krajobraz zmieniający się za szybą pojazdu dodatkowo nasila przykre dolegliwości. Na kinetozy cierpią najczęściej dzieci w wieku 3–12 lat. Zwykle jednak problem dotyczy dzieci w przedziale wiekowym 10–12 lat. Kiedy dziecko robi się starsze, objawy maleją, chociaż nie zawsze jest to regułą. Osoby dorosłe także cierpią na chorobę lokomocyjną. Narażone są na nią szczególnie kobiety w czasie menstruacji oraz osoby cierpiące na migreny.

Choroba lokomocyjna, zwana także kinetozą, jest wynikiem błędnego odbioru bodźców, które docierają do mózgu. Błędnik nie jest w stanie zapanować nad zmianami ciała, a krajobraz zmieniający się za szybą pojazdu dodatkowo nasila przykre dolegliwości. Na kinetozy cierpią najczęściej dzieci w wieku 3–12 lat. Zwykle jednak problem dotyczy dzieci w przedziale wiekowym 10–12 lat. Kiedy dziecko robi się starsze, objawy maleją, chociaż nie zawsze jest to regułą. Osoby dorosłe także cierpią na chorobę lokomocyjną. Narażone są na nią szczególnie kobiety w czasie menstruacji oraz osoby cierpiące na migreny.
Głównymi objawami choroby lokomocyjnej są:

  • bóle i zawroty głowy,
  • mdłości,
  • wymioty.

 

Substancje stosowane w chorobie lokomocyjnej


Lekiem najczęściej stosowanym w leczeniu nudności i wymiotów związanych z chorobą lokomocyjną jest difenhydramina.

W przypadku choroby lokomocyjnej poleca się też skopolaminę w postaci przezskórnych systemów transdermalnych. Skopolamina wykazuje działanie ośrodkowe w obrębie pola wymiotnego.

Surowcem leczniczym w tej przypadłości jest też kłącze imbiru (Zingiberis rhizoma). Surowiec ten zawiera m.in. olejek eteryczny z zingerolem oraz substancje żywiczne zawierające szogaole i gingerole. Preparaty otrzymywane z imbiru znalazły zastosowanie w łagodzeniu nudności i wymiotów lokomocyjnych. Dla dorosłych i dzieci powyżej 6. roku życia zaleca się ok. 2 g surowca ok. 30 minut przed podróżą. 
 

Akupresura


Bezpieczną alternatywą dla produktów farmakologicznych przy kinetozie jest akupresura. To metoda leczenia, która wywodzi się z chińskiej medycyny naturalnej. Bardzo ogólnie można powiedzieć, że jest to masaż, który obejmuje uciskanie i dotykanie określonych punktów na ciele człowieka, które są odpowiedzialne za dane schorzenia. 

Dlatego też jako jeden ze sposobów na rozwiązanie dolegliwości towarzyszącym osobom z chorobą lokomocyjną są opaski akupresurowe Sea-Band.

Ich działanie polega na stymulacji tzw. punktu P6 (funkcją P6 jest ruch energii w klatce piersiowej, harmonizacja trawienia i pracy żołądka, regulacja przepływu krwi oraz uspokojenie umysłu). Opaska w sposób ciągły uciska wspomniany punkt, który jest ulokowany pomiędzy dwoma głównymi ścięgnami w okolicach nadgarstka. Opaski działają szybko, bo już po 2–5 minut od założenia, poprawiają samopoczucie. Opaski zapewniają komfort stosowania dzięki swojej elastyczności i wykonaniu z najwyższej jakości materiałów. Mogą być używane przez wiele lat. Opaski te mogą być stosowane przez dorosłych, dzieci po ukończeniu 3. roku życia, kobiety ciężarne oraz pacjentów hospitalizowanych. 

Wskazówki dla osób cierpiących na chorobę lokomocyjną przed i w czasie podróży:

  • Przed podróżą należy spożyć lekkostrawny posiłek. Unikać słodyczy, które nasilają mdłości. 
  • Trzeba pamiętać o piciu wody, może być lekko gazowana. 
  • Powinno się siedzieć zawsze przodem do kierunku jazdy. 
  • Ważne są postoje w czasie podróży. Świeże powietrze oraz odpoczynek pozwolą wrócić do równowagi.

Przypisy