Dołącz do czytelników
Brak wyników

SCHEMATY LECZENIA

25 lutego 2019

NR 1 (Luty 2019)

Pielęgnacja blizn po zabiegach ginekologicznych

0 138

Skóra kobiety po zabiegach ginekologicznych wymaga poświęcenia jej dużej uwagi i profesjonalnego podejścia. Trzeba o tym pamiętać zwłaszcza w aspekcie blizn, które mogą stanowić poważny problem estetyczny, a co często z tym związane – również problem natury psychologicznej. Pacjentki z bliznami pooperacyjnymi zgłaszają się do lekarzy różnych specjalności – dermatologów, chirurgów ogólnych, chirurgów plastycznych, lekarzy medycyny estetycznej. Działania terapeutyczne, które można podjąć, nie ograniczają się tylko i wyłącznie do korekcji wyglądu blizny, ale mogą dotyczyć całkowitej przebudowy skóry w celu zniwelowania blizny. Zastosowanie naturalnych olejów roślinnych może być skutecznym sposobem leczenia niektórych zmian skórnych w formie terapii wspomagającej.

Skóra kobiety po zabiegach ginekologicznych wymaga dużej uwagi i profesjonalnego podejścia. Zwłaszcza w aspekcie blizn, które mogą stanowić poważny problem estetyczny, a co często z tym związane – również problem natury psychologicznej. Przekłada się to na niezadowolenie ze swojego wyglądu i obniżoną samoocenę, co w znaczny sposób nasila się w sezonie letnim, gdy odkrywa się ciało. 
Blizna w swojej strukturze różni się od skóry zdrowej. W dużej mierze jej wygląd morfologiczny jest uwarunkowany jej umiejscowieniem. Czas od momentu operacji jest niezwykle ważny w aspekcie sukcesu terapeutycznego i długości czasu trwania terapii. W bliźnie świeżej pobudzone fibroblasty tworzą włókna kolagenowe, pomiędzy które wrastają naczynia włosowate. Naczynia te mogą się utrzymywać do 6 miesięcy od operacji, czego wynikiem jest czerwone zabarwienie blizny w początkowym stadium. Blizna taka jest łatwiejsza do przebudowy. Blizna „dojrzała” jest mniej elastyczna. Czas potrzebny do jej przebudowy będzie dłuższy, a techniki łączone wykorzystane do osiągnięciu celu – bardziej zaawansowane technologicznie. Blizna taka wykazuje brak poletkowania na powierzchni, jest lśniąca i jaśniejsza od otaczającej skóry. Etap ten charakteryzuje się również zahamowaniem proliferacji fibroblastów i apoptozą komórek naczynek krwionośnych. Włókna kolagenu typu III są degradowane i sukcesywnie zastępowane mocniejszym kolagenem typu I [1, 2]. Zaburzenia równowagi pomiędzy fizjologicznymi procesami naprawczymi a procesami rozkładu i destrukcji prowadzą do zaburzeń gojenia rany. Z jednej strony można mieć do czynienia z niegojącymi się ranami przewlekłymi, z drugiej – z bliznami przerosłymi oraz bliznowcami. Tego typu blizny występują u pacjentów z predyspozycjami genetycznymi. W tym przypadku nawet najmniejszy mikrouraz może spowodować wystąpienie takich zmian. Blizny przerosłe są pogrubiałe, wystające ponad powierzchnię skóry i nieprzekraczające miejsca urazu. W przeciwieństwie do nich, bliznowce naciekają nawet skórę nieobjętą urazem – należą do nowotworów łagodnych tkanki łącznej [3]. Odrębną grupę blizn stanowią blizny zanikowe, atroficzne. Tkanka łączna włóknista nie wypełnia całego dna blizny. Dno takiej blizny leży poniżej powierzchni skóry, to blizny o często wyraźnie zaznaczonych granicach [4]. 
Pacjentki z bliznami pooperacyjnymi zgłaszają się do lekarzy różnych specjalności – od dermatologów, przez chirurgów ogólnych, chirurgów plastycznych, aż do lekarzy medycyny estetycznej. Działania terapeutyczne, które można podjąć, nie ograniczają się tylko i wyłącznie do korekcji wyglądu blizny, ale mogą dotyczyć całkowitej przebudowy skóry w celu zniwelowania blizny. Efektywność starań lekarza zależeć będzie od takich czynników, jak czas, który minął od powstania blizny, jej typu morfologicznego, wielkości, umiejscowienia na skórze. Efekt będzie również osobniczo zmienny w zależności od wieku pacjentki i chorób towarzyszących, które mogłyby wpływać na stan blizny, zdolności regeneracyjnych organizmu oraz stylu życia i czynników zewnętrznych, jak ekspozycja na słońce. Działania te, najlepiej techniki łączone, jeśli wykonane zostają po dobrze dobranej kwalifikacji, mają duży potencjał do zakończenia procesu leczniczego sukcesem.

Małoinwazyjne metody leczenia blizn

Wśród małoinwazyjnych metod leczenia blizn na szczególną uwagę zasługują nowoczesne techniki laserowe, wykorzystujące potencjał laserów ablacyjnych i nieablacyjnych, ale także techniki wspomagające, jak mezoterapia odpowiednio dobranymi koktajlami terapeutycznymi, osoczem bogatopłytkowym oraz karboksyterapia. Niezwykle istotny jest indywidualnie stworzony plan terapeutyczny, uwzględniający odpowiednią częstotliwość określonych zabiegów.

Preparaty wspomagające terapię do stosowania zewnętrznego

Zastosowanie naturalnych olejów roślinnych może być skutecznym sposobem leczenia niektórych zmian skórnych, w formie terapii wspomagającej. Oleje używane są od stuleci, natomiast ostatnie dekady pozwoliły na stosowanie ich w bardziej wydajnej formie. Składniki pozwalające zmieniać konsystencję produktu zapewniają większą przyjazność oleju dla pacjentki, jest on lekki i nietłusty. Nowe formulacje wspomagają też wchłanianie produktów.
Istnieje wiele różnorakich dostępnych komercyjnie produktów na skórę, nie wszystkie mają jednak udokumentowane...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • Roczną prenumeratę dwumiesięcznika "Opieka Farmaceutyczna"
  • Nielimitowany dostęp do całego archiwum czasopisma
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy